Wanneer
in een kastanjebos kastanjehout gekapt wordt, blijven de boomstronken
over, waaruit meteen nieuwe loten groeien. In tegenstelling
tot bij de naaldhoutcultuur hoeven dus geen nieuwe kleine
bomen geplant te worden en wordt de bodemstructuur niet aangetast.
Het kastanjebos herstelt zich vanuit het oude wortelgestel
dan ook veel sneller. De impact op het bodem- en bosleven
is veel beperkter. De hakhoutbossen vernieuwen zichzelf voortdurend.
Binnen afzienbare tijd voert al het Castanea hout het PEFC
certificaat, dat garant staat voor verantwoord en duurzaam
bosbeheer.
 Dit
natuurpark werd opgericht in 1988 en omvat een oppervlakte
van 1800 km2 beschermd gebied. Enerzijds wordt de rijke fauna
en flora beschermd. Er is een lijst met duizenden beschermde
planten en het gebied vormt een belangrijke thuisbasis voor
everzwijn, ree, genetkat, otter, rode buizerd, purperreiger,
waterspreeuw en nog vele andere dieren.
De kastanjehakhoutcultuur vormt er al eeuwen één
van de belangrijkste traditionele ambachten.  Nog
geen eeuw geleden waren kastanjes een basis-voedselbron in
deze streek en het ambacht van "feuillardier" was
alom vertegenwoordigd. Deze ambachtslui schilden en kliefden
het kastanjehout tot lange, smalle repen voor de fabricage
van afsluitingen, manden, tonnen en stoelzittingen. Niet voor
niets heet het centrum van het natuurpark nog steeds "Le
Massif des Feuillardiers".
Binnen het natuurpark Périgord / Limousin wo rdt
dan ook gekozen voor een harmonische samenhang tussen de traditionele
kastanjehakhoutcultuur en de bescherming van de rijke fauna
en flora van het gebied. Beide gaan inderdaad goed samen want
al eeuwen beïnvloeden ze elkaar.
|
